فیلم Cloud ؛ یکی از بهترین تریلرهای روان‌شناختی امسال

کیوشی کوروساوا، فیلم‌ساز مؤلف ژاپنی، یکی از بهترین کارگردانان حال حاضر در ژاپن و جهان است. او در ژانرهای مختلفی فعالیت کرده، اما آثار درخشانش در ژانر وحشت و تریلر، بیشترین تاثیر بین‌المللی را داشته‌اند. در فیلم‌هایی مانند Pulse و Cure این کارگردان توانایی فوق‌العاده‌اش در خلق لحن و تعلیق، تسلطش بر زبان بصری سینما و قدرتش در روایت داستان‌هایی مفهومی و آزاردهنده را به نمایش گذاشت.

سال ۲۰۲۴، سالی درخشان برای کارنامه‌ هنری او بود؛ از جمله انتشار نسخه‌ فرانسوی بازسازی‌شده‌ Serpent’s Path و فیلم ترسناک و درخشان Chime با مدت زمان ۴۵ دقیقه. اکنون فیلم Cloud بالاخره در آمریکا اکران شده است. این فیلم، داستان یک فروشنده‌ جاه‌طلب و تا حدی مشکوک را دنبال می‌کند که به‌دلیل برخی بی‌احتیاطی‌ها با پیامدهایی خطرناک مواجه می‌شود. فیلم Cloud تریلری درخشان هرچند تا حدی نامتوازن و نمایش جهانی ترسی عمیق و حساب‌شده است.

داستان فیلم Cloud درباره چیست؟

در فیلم Cloud ، ما ابتدا با شخصیت «یوشی» (با بازی ماساکی سودا) آشنا می‌شویم؛ مردی ناراضی که به‌عنوان کارگر کارخانه روزگار می‌گذراند و شب‌ها به‌طور غیرقانونی در بازار سیاه کالا خرید و فروش می‌کند. در ابتدای فیلم او به‌طور اتفاقی به سود بزرگی می‌رسد؛ مجموعه‌ای از «دستگاه‌های پزشکی معجزه‌آسا» را با قیمتی بسیار پایین می‌خرد.

رئیس کارخانه قصد دارد او را ارتقاء دهد، اما یوشی تصمیم می‌گیرد کارش را ترک کند و به خارج از شهر برود و تمام‌وقت به فروش کالا در بازار سیاه بپردازد. این تصمیم، رویاهای طمع‌آلود دوست‌دخترش «آکیکو» (با بازی کاتونه فروکاوا) را شعله‌ور می‌کند. یوشی دستیار جدیدی به نام «سانو» (دایکن اوکودایرا) را نیز استخدام می‌کند.

با گذر زمان، یوشی جسورتر می‌شود، آکیکو را نادیده می‌گیرد و وارد معاملات پرخطر‌تری می‌شود. بی‌توجه به اینکه اجناسش اصل هستند یا تقلبی. این امپراتوری کوچک زیرزمینی، کم‌کم خشم افرادی را برمی‌انگیزد که از او آسیب دیده‌اند. از جمله «مورااوکا» (با بازی ماساتاکا کوبوتا) رقیب کنارگذاشته‌شده‌ای که نقشه‌ای خطرناک برای ربودن یوشی و دادن درسی مرگبار به او در سر دارد.

فیلم Cloud با مهارت، فرهنگ هیاهو و طمع را به منبعی برای اضطراب و درام تبدیل می‌کند

کمتر کسی به اندازه «کیوشی کوروساوا» در ساخت فضا و اتمسفر مهارت دارد. فیلم Cloud برخلاف آثار ترسناک قبلی‌اش مانند Pulse یا Cure اثری در ژانر وحشت کلاسیک نیست؛ اما تسلط کوروساوا بر ظرافت‌های لحن و فضاسازی همچنان در بالاترین سطح قرار دارد. با بالا رفتن فشار ناشی از مشکلات فروش در بازار سیاه و انتظارات روزافزون «آکیکو» یوشی هیچ‌گاه اضطرابش را به زبان نمی‌آورد؛ اما ناامیدی فزاینده در رفتارهایش، به‌روشنی این نگرانی‌ها را نشان می‌دهد.

بهترین سریال های جنایی تاریخ

نکته کلیدی این است که فروش مجدد، تمام زندگی یوشی شده است. فضاهای او کوچک، بی‌رنگ و پر از جعبه‌هایی هستند که او را احاطه کرده‌اند. کوروساوا با استفاده از نور طبیعی گرفته و سرد، فضایی می‌سازد که هرگز گرم یا دلپذیر به‌نظر نمی‌رسد. یوشی اغلب در تاریکی شب زیر نورهای مصنوعی اداره یا آسمانی ابری به تصویر کشیده می‌شود؛ نوری که فقط سایه می‌سازد، نه امنیت.

بیشتر زمان فیلم صرف نمایش روزمرگی خسته‌کننده یوشی می‌شود. تهیه کالا، فروش، راضی نگه‌داشتن آکیکو و تکرار این روند. این چرخه، دشمنانی ناخواسته و تهدیدآمیز برایش می‌سازد. حتی قبل از اینکه این دشمنان رو شوند، نشانه‌هایی از خطر کم‌کم ظاهر می‌شود. یک سیم فلزی که نزدیک بود یوشی را حین بازگشت با موتور زخمی کند. یک قطعه فلزی کوچک که شیشه خانه‌اش را در نیمه‌شب می‌شکند. کوروساوا به‌مرور حس تهدید را تقویت می‌کند، درحالی‌که یوشی با هزار زخم کوچک به‌سمت بحرانی بزرگ و مرگبار پیش می‌رود.

فیلم Cloud ؛ تصویری تلخ و بی‌پرده از سرمایه‌داری مبتنی بر فرهنگ هیاهو

فیلم Cloud تقریبا هیچ زوائدی ندارد؛ تنش به‌آرامی در دو پرده اول جوش می‌خورد و در پرده نهایی ناگهان به انفجاری از کنش و پیامدهای هولناک منتهی می‌شود. در طول روایت «یوشی» نه‌تنها همراهانش را از خود می‌راند، بلکه با اعمالی به‌ظاهر بی‌اهمیت، دشمنانی مرگبار برای خود می‌سازد. شوک‌آورترین نکته این است که چگونه حرکات کوچک و فرصت‌طلبانه‌ یک فروشنده‌ ساده، می‌توانند به واکنشی چنین خشونت‌بار منتهی شوند.

سریال حال خوب کن

Cloud در واقع هشداری است درباره‌ نادیده‌گرفتن موج‌های پس‌لرزه‌ای که از کنش‌های‌مان نشات می‌گیرد. فیلم با لحنی زمخت اما زیرپوستی، نقدی جدی بر سرمایه‌داری مدرن و فرهنگ مسموم «همیشه کار کن، همیشه بیشتر بخواه» ارائه می‌دهد. دنیای فیلم Cloud در سرمایی همه‌گیر غوطه‌ور است؛ جایی که انگیزه‌ همه یا «سود» است یا «انتقام». آسیبی که یوشی به دشمنان آینده‌اش وارد می‌کند، ممکن است ناچیز به‌نظر برسد، اما در جهانی که تنها با پول و طمع معنا می‌گیرد چه چیزی می‌تواند مانع از آن شود که نسیمی از نارضایتی به طوفانی از خشونت بدل گردد؟

درخشش ماساکی سودا و دایکن اوکودایرا در نقش‌هایی پر از لایه و تنش

ماساکی سودا در نقش «یوشی» تصویری به‌یادماندنی از یک فروشنده‌ جاه‌طلب اما در محاصره‌ تنش‌ها ارائه می‌دهد. او بازیگری با قدرت بیان بالا و ظرافتی قابل توجه در واکنش‌های احساسی است که این ویژگی‌ها به خوبی مسیر تدریجی فروپاشی شخصیت یوشی را باورپذیر می‌سازد.

نقطه‌ عطف بازی او جایی است که پس از نخستین برخورد با مهاجمان احتمالی، نقاب خونسردی‌اش فرومی‌ریزد؛ سکانسی که به یکی از تاثیرگذارترین لحظات فیلم بدل می‌شود. هنگامی که با قربانیان نادیده‌ گرفته‌شده‌ فریب‌هایش مواجه می‌شود. سودا با حسی گیج و ناباورانه می‌پرسد: «من این‌قدر بدم؟»؛ پرسشی که به‌سرعت به ترسی عمیق بدل می‌شود.

در سوی دیگر، دایکن اوکودایرا در نقش «سانو» دستیاری که گذشته‌ای مشکوک دارد بازی‌ای مینی‌مال اما عمیقا آزاردهنده ارائه می‌دهد. او نماد تمام‌عیار «فرهنگ هیاهو» بیمار است. همیشه مثبت، به ظاهر خوش‌نیت و آماده برای انجام هر کاری بدون هیچ تردیدی.

پشت این ماسک خوش‌رویی، میل شدیدش به موفقیت موجب می‌شود که بدترین جنبه‌های یوشی را تقویت کند. هرچند فیلم Cloud گهگاه به‌لحظاتی آرام می‌رسد و پایان‌بندی‌اش تا حدی از فضای فیلم جدا می‌شود، اما قدرت اثر همچنان پابرجاست. چرا که ستاره‌ اصلی فیلم نه فقط بازیگران، بلکه ظرافتی است که کوروساوا در جهان‌سازی و بیان پیامش به خرج داده. نمایشی از این‌که چگونه رشته‌ای از بی‌اهمیت‌ترین طمع‌ها می‌تواند به فاجعه‌ای تمام‌عیار منتهی شود.

فیلم Cloud ؛ ویترین تیره و درخشان کیوشی کوروساوا

در فیلم ابر Cloud، تبعات انتخاب‌های «یوشی» با همان شدتی او را تعقیب می‌کنند که ارواح در آثار ترسناک کوروساوا این کار را انجام می‌دهند. فیلم ابر ، جهانی را ترسیم می‌کند که محصول مستقیم اعمال کوچک اما بی‌ملاحظه‌ یوشی است؛ جهانی سرد، بی‌روح و منزوی که به‌طرزی استادانه حس درماندگی نهایی شخصیت را تقویت می‌کند. کوروساوا که پیش‌تر با آثار ترسناک خود شهرت یافته، اینجا نیز همان تنش پنهان و نفس‌گیر را به داستان تزریق می‌کند؛ تنشی که با روایتی حساب‌شده و پایانی درخشان هرچند ناهماهنگ با دو پرده‌ی اول به اوج می‌رسد.

با وجود آنکه ضرباهنگ فینال گاهی نوسان دارد و تا حدی فضایی جدا از بخش‌های پیشین فیلم دارد، پایان‌بندی همچنان رضایت‌بخش است. بازی ماساکی سودا و دایکن اوکودایرا در کنار بازیگران نقش‌های منفی که به تدریج یوشی را محاصره می‌کنند، همگی در خلق این جهان بی‌رحم و محاسبه‌گر نقش کلیدی دارند.

فیلم Cloud تریلری هوشمند، پرتنش و زیرپوستی‌ست؛ روایتی مدرن از خطرات فروختن وجدان در برابر پول است. فیلمی که اگرچه بی‌نقص نیست، اما با ظرافتی مثال‌زدنی همان نقد تند کوروساوا به انزوای دیجیتال در Pulse را این بار به فرهنگ سرمایه‌داری و طمع روزمره گسترش می‌دهد.